Verwachtingen – Expectations..

Ik weet niet of vandaag mijn beste ik in de schoenen staat om te schrijven, maar aangezien ik al een week de tekening van deze post in mijn inbox heb van een van mijn beste vriendinnen om bij deze woorden te plaatsen, voel ik toch een kleine “pressure” om deze regels op “papier” te zetten. Eigenlijk was de vorige post begonnen naar aanleiding van dit onderwerp “verwachtingen” maar daar kwam weer iets anders uit, zo gaat dat vaak genoeg met schrijven. Zo gaat dat in het leven, je denkt ergens aan te beginnen en dan kom je uit op heel iets anders. En zo is het de laatste tijd ook voor mij in datgene wat we “liefde” noemen of soms ook in alle soorten vorm van relaties, de algemene “verwachtingen”.
Dit jaar, terwijl ik nog bezig ben met het verwerken van verdriet en op zoek ben naar de ware “ik” in mijzelf, is er ook een deel in mij die haar verlangens naar mannen en love itself wil blijven ontdekken. Zoals ik laatst nog zei; zonder LIEFDE in mijn leven is het alsof ik een plant zonder water ben, die zonder water langzaam dood gaat. Bij mij en liefde zie ik dat zo; ik wil niet zonder het gevoel leven.. En daarom uit ik het ook in al zijn vormen bij wat ik doe. Stel ik mijzelf teveel open? Misschien kan dat zo gevonden worden; maar als ik dat zo voel, dan ga ik daar ook voor.
Dus verwachtingen.. Als je in de begin fase van iets wat uit zou kunnen uitkomen op een relatie, die fase dat je elkaar “leert kennen”, is het bijna onmogelijk daarbij geen verwachtingen te scheppen, die ook samen zouden kunnen staan bij een illusie. Want in jezelf fantaseer je vaak genoeg daar over, bijvoorbeeld op het moment dat je iets voor die persoon begint te voelen.. Iets wat niet eens duidelijk hoeft te zijn voor jezelf totdat het gesprek op tafel ligt en je die verwachtingen verwoord.
Het gebeurde namelijk zo dat ik een wat “volwassenere” man ontmoet, 3 kinderen, iemand die ik op een ander moment van mijn leven denk ik niet eens de kans zou hebben gegeven om uberhaupt uit te gaan in eerste instantie, maar er was iets in me wat zich aangetrokken voelde vanaf het begin; dus ging ik op onderzoek uit. Na een aantal dates, gesprekken, etc wordt er vanaf zijn kant een soort van “rem” gezet. In de zin dat hij opeens geen tijd meer had die week, hij de week daarop op reis ging voor werk, en Loenie? Tja Loenie moest maar met haar “zin” om elkaar te zien blijven zitten. Hierop volgde een gesprek, via whatsapp, over het feit dat ik het niet zag zitten om elkaar ééns in de 3 weken, vooral als het hém uitkwam, te zien. Aangezien ik geen gesprekken wil houden over de telefoon, woonend in dezelfde stad, en elkaar in flesh and bone niet te zien.. En dan heb ik het over niet eens koffie samen te kunnen doen. Daarbij kwam hij met de opmerking “expectations” naar voren… (ik zou nu eigenlijk het liefst de emoticon van dat vrouwtje wat haarzelf voor haar voorhoofd slaat hier plakken, om in te beelden was dat mijn gezicht) JESUS! Waar hebben we het over..? Ik heb het eerder over elkaar leren kennen en niet zozeer al die verwachtingen scheppen. M´n hoogste verwachting zou kunnen zijn elkaar 1 keer per week te zien? Is dat veel (?) Anyway, het gesprek eindigde duidelijk daarbij, ik had hem laten weten dat ik het zo niet zag zitten en als hij het wou verwoorden in verwachtingen, noem het dan vooral zo!
Dit deed me dus denken… Welke verwachtingen heeft Loen eigenlijk? Was ik wel in de positie om verwachtingen te kunnen scheppen..? En op het moment dat je verwachtingen niet samen gaan met de realiteit, wat doe je dan? Communiceren! Een van de belangrijkste onderdelen in elke vorm van relatie is het communiceren van je gedachten, gevoelens, wil, etc.  Ik denk dat het iets is wat we té weinig doen naar angst voor een discussie of erger nog om geen teleurstelling te ervaren.. Maar wat wel een onderdeel van een alles is. Stel je voor als we misschien minder verwachtingen hebben wat betreft alles, zou het dan niet automatisch “makkelijker” zijn voor onszelf? Want als je niks verwacht kun je ook geen teleurstelling scheppen.. Hoé vaak hebben we door de verkeerde verwachting een discussie opgelopen..? Hoe vaak hebben we verdriet opgelopen hierdoor..? Hoe kunnen we dit het beste voor onszelf in handen houden?
Bestaat er liefde zonder verwachtingen? Of, als de liefde op een punt komt dat het niet meer je verwachtingen vervult, wil dat zeggen dat het dan niet meer bestaat?
Dit zijn een aantal van de gedachten die de laatste tijd door mijn hoofd spoken.. Waarbij het concept van verwachting zich meer in de vijhand van mijn ergste nachtmerries is veranderd.
I´m not sure if today my best me is standing in her shoes, but considering I´ve got the illustration of this post since more than a week in my inbox from one of my best friends to be posted by these words, I did feel some kind of pressure to write these words down on “paper”. Actually, I did start my last post wanting to write about “expectations” but that one ended about something else, happens a lot when you´re writing. It happens a lot in life, you think you started something and the results ended up being totally different. This also happens for me in what we can call “love” or in every term of relation, the overall “expectations” within.
This year, while I´m still trying to process my grief en looking for the real “me” within, there is also a part of me who that wants to continue exploring her desires to man and love itself.. Like I mentioned lately; without LOVE in my life its like I´m a vegetable without being fed with water, slowely dies without water. With me and love I feel it like this; I don´t want to live without that feeling.. That´s why I express it in all my ways and in everything I do. Do I expose myself too much? Maybey it can be seen like that; but if I feel like it, means I go for it as well.
So, expectations.. When you´re in the initial phase of something which can come out to a relationship, that phase where you “get to know eachother”, its almost impossible not to have expectations, those can also go together with illusion. Because within yourself you imagine enough about that person at the moment you start feeling someting for him.. Something which doesn´t even need to be clear for yourself until the moment the conversation is on the table and you said it out loud.
What happened is the following; I got to know this more “grown up” man, 3 kids, someone who in another moment of my life I wouldn´t have even given the possiblity to go out in at first, but there was something in me that felt attracted to him since the beginning, so I went on research. After a few dates, talks, etc. He puts some kind of “slow down” on the situation. In the way that just for a sudden he didn´t have time to see each other that week and the following week he was travelling for work, and Loenie? Loenie needed to keep her desires in the closet. After this a conversation came out, via whatsapp, about the fact that I wasn´t interested in seeing each other once every 3 weeks, or whenever he had time enough. Since I don´t want to have many conversations over chat, while living in the same city, and not giving time to see eachother in fles and bone is nonesence.. Hereby I´m only talking about grabbing a coffee at least. At that moment he comes up with the comment “expectations”.. (at this point I would actually use the emoticon of the girl with her hand on her forehead, so you can imagine my face on that moment) Jesus! What are we talking about..? I can say we´re getting to know each other and not so much that I´m having expectations.. My highest expectation can be to actually see you once a week? Is that to much to ask for (?) Anyway, the conversation ended at that point, I made him understand I didn´t feel like that, in those conditions and if you want to call it expectations, just do so!
This made me think.. Which expectations does Loenie actually have? Was I in the position of having any expectations..? And at the moment we create expectations and they don´t go together with reality, what do you do? Communicate! One of the most important components in every way of a relation is to communicate your thoughts, feelings, will, etc. I think its something we´re not used to do very often in fear to start a discussion or worst; not to be dissapointed.. but, which is part of a whole. Imagine if we would´ve less expectations about everything, wouldn´t it automatically be “easier” for ourself? Because if you don´t expect, you don´t get dissapointed.. How many times did we get into a discussion cause our expectations we´re different? How much sorrow did we have cause of this? How can we best keep this in hands?
Does love exist without expectations? Or when love comes at that point that it doesn´t fill your expectations anymore, does it mean it doesn´t exist anymore?
These are some of the thoughts that flow through my mind lately.. Whereby the concept of expectations turned more into the enemy of my worst nightmares..

2 gedachten over “Verwachtingen – Expectations..

  1. Verwachtingen veel mensen leven er naar maar stoten dan tegen een zware muur aan spijtig genoeg.
    Geen verwachting hebben en gewoon genieten van wat erop je pad komt. In liefde in gevoel en dan is het nog aan jezelf wat je ermee doet of je het wilt delen.

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s