Liefde, Trouwen, Socrates, enzo… Love, Marriage, Socrates, etc…

Bruiloften.. Ik was dus uitgenodigd op een bruiloft afgelopen weekend. Bij Argentijnse bruiloften pakken ze met alles uit, alles is groot en uitbundig, met een kerk dienst (ze zijn hier zo katholiek als het maar kan), veel eten, drank en er wordt gedanst tot vroege uren in de ochtend.

Ik heb denk ik elke 3 tot 5 jaar ongeveer een bruiloft (leef nou eenmaal niet in een omgeving waar dat heelveel gedaan wordt). Gelukkig aan de ene kant want ik voel me er altijd maar een beetje het ‘zwarte schaap’ tussen.. En dit keer was niet de uitzondering..

Aangezien ik de laatste tijd meer ‘bewust’ en ‘introvert’ bezig ben zag ik deze bruiloft scene als iets waar ik me heel ver vandaan zie.. Ik zou nu niet eens kunnen stilstaan bij de gedachte ooit te trouwen. Maar ok, zeg nooit, nooit.. toch (?) En dan hoef je niet te denken dat ik een of andere freak voor het compromie ben ofzo, maar ik zie het een beetje moeilijk deze dagen “elkaar-voor-eeuwig-trouw-blijven-de-rest-van-onze-dagen”..

Ik ben van de gedachten dat liefde iets is wat niet zomaar eeuwig kan duren. We moeten er nu eenmaal niet vanuit gaan dat we samen zijn ‘tot de dood ons scheidt..’ Een relatie hebben, samenwonen, getrouwd zijn; dit alles wil niet zeggen dat hij nu van mij is als een soort bezit en je nooit meer zal verlaten.. In de dagelijkse maatschappij waarin we leven wordt liefde zo gezien: als een bezit. Omdat je nu in dat formaat de “liefde” hebt gevonden wordt er vaak een soort gedachte geassosiert dat nu hij/zij van ‘mij’ is en je nu kunt uitzetten in kilo´s (die je toen je elkaar net leerde kennen niet had), je stopt met die ene hobby waar je zoveel plezier in had toen je vrijgezel was en nu opeens geen tijd meer voor hebt.. Dat je na de intense ‘eerste’ tijd van de relatie toen je minimaal 1x per dag sex had of anders op springen stond als dat niet gebeurde je die hebt ingeruild voor bank hangen en tv kijken.. Uitgaan met je vriendinnen zit er ook niet meer in want het is “zo gezellig met z´n tweeën en ik heb dat nu niet meer nodig”.. Als die tijd eenmaal voorbij is begin je vaak na te denken; waar bevind ik me nu..? In welke fase ben ik mezelf kwijtgeraakt..?

Dus daarom; “don´t take anything for granted”.. Een relatie is net als een tweede baan, je moet er tijd in steken, zo nu en dan blijven verrassen, de stress van het dagelijks leven niet mee naar huis nemen, de seks spannend houden, voor elkaar klaar staan maar ook je eigen dingen behouden.. Anders raak je zo gemakkelijk in die “saaie sleur”.. waarin je jezelf makkelijk genoeg kwijt kunt raken en daarbij de eerste sympthonen van ´is-dit-wel-wat-ik-wil-syndroom..´voorbij komen.

Dus, liep ik daar op die bruiloft, keek om me heen en zag iedereen maar een beetje ‘nep’ doen tegen elkaar. Die neppe gelukkigheid, ken je die? Ik wel, zie het vaak genoeg om me heen. Mensen die ‘nep’ gezellig doen of nét iets te overdreven.. Daarnaast had je ook de koppel die erbij zat waarbij ik me afvroeg waarom zijn jullie in hemelsnaam gekomen..? Zij kon niet eens op de dansvloer staan of hij kwam al als de waakhond aanlopen en fluisterde iets in haar oren en gingen ze samen maar weer zitten. Hij heeft de hele avond geen woord met iemand gedeeldt en op het moment dat de muziek aanging stond hij met zijn handen voor z´n oren omdat de muziek té hard stond.. Even later zag je ze buiten discusseren en zijn ze weg gegaan. Het maakt me zelfs boos dat je je op die manier kunt laten leven door iemand.. !!!

Dit doet me dus weer denken over liefde.. over wat liefde nu echt betekend.. Voor mij.. Voor anderen.. En dan kunnen we lang genoeg filosoferen over wat is liefde..?? 

Socrates zei dat “Men houdt van wat hij niet heeft, en zodra hij het vindt, wil hij het voor altijd”.. (het bezit wat we hedendaags vaak genoeg ‘zien’ als liefde). En Aristoteles daarbij zei dat we in de constante zoektocht zijn naar onze “andere helft” dát wat ons compleet maakt.. Zoals, duizenden jaren geleden, toen God het eerste universum creërde, en de zielen zich begonnen te verdelen van de mens, totdat we uitkwamen op de duizenden en duizenden zielen die op aarde leven. Die zielen die zich begonnen te verdelen, voelden alsof ze iets kwijt hadden geraakt, alsof ieder zijn andere helft niet had. Daar komt het concept “soulmates” vandaan, en van de liefde waarbij we voelen dat elk mens datgene moet vinden wat ooit van ons was, maar wat we nu niet vinden. Zijn we daadwerkelijk in de constante zoektocht naar wat we denken ons compleet maakt en als we het eenmaal gevonden hebben het niet meer los willen laten..??

Zullen we het ooit vinden..?

 

Weddings… Last Saturday I was invited to one. When it comes to weddings in Argentina it’s all BIG, outstanding & the best, with a religious worship (they’re as catholic as it can be), lots of food, drinks and they dance until early hours in the morning.

I think I’ve got every 3 to 5 years a wedding ( I just don’t live in an environment where they’re used to get married a lot anymore). Luckily on one hand cause I always feel myself a bit of a ‘black sheep’.. and this time it wasn’t the exception.

Since lately I’m being more ‘conscious’ and ‘introverted’ in my thoughts I saw this wedding scene as something where I see myself very far away from.. I couldn’t even think about the fact to ever get married. But ok, never say never.. right (?) And this being said you don’t need to think that I’m some kind of freak of commitment or something, but I just see it a bit difficult these days “being-true-to-each-other-for-the-rest-of-our-days”…

I think that love isn’t just something that can last forever. We just can’t take for granted that we can be together ‘until death do us part’..

Having a relationship, living together, being married; all this doesn’t mean that now he’s mine as some possession and he will never leave you.. In today’s society often love is seen like this: like a possession.  Because now that you found ‘love’ frecuently it’s being associated that he/she´s ‘mine’ now and you can expand in kilo’s (those you didn’t have when you just met), you stop with that one hobby you enjoyed so much when you were single and now don’t have enough time to do anymore..

After that first intense time of your relation, when you’d a minimum of once per day sex or otherwise you were freaking out you now turned it in for watching tv on the coutch.. Going out with your friends neither is a plan anymore cause ‘it’s just so cosy together and you don’t need that anymore’… Once that’s over you start thinking; where am I now..? Which part did I loose myself..?

So that’s why; “don’t take anything for granted..” A relationship is like a second job, you need to spend time in it, so now and than keep surprising, not brining home the stress of everyday life, keep the sex thrilling, being there for each other but also maintain your own stuff.. otherwise it’s so easy to get in that “boring phase”.. where you can loose yourself easily and suffer the first symptoms of ‘is-this-what-I-want-syndrome..’

So, there I was walking on the wedding, looked around and saw everybody being like ‘fake’ to each other. That fake happiness, do you recognize it? I do, I see it enough around me these days. People who ‘fakely’ enjoy or are just being exaggerated… Besides that, there was also the couple whereby you’d ask yourself why the ‘heck’ did you come..? She couldn’t even stand on the dancefloor or he came by as the watchdog, whispered something in her ears and then went to sit together. He was standing all night with his two hands on his ears because the music was too `loud´.. later you saw them outside ‘discussing’ and they left. It makes me even angry that you can let live yourself by someone like this..!!

These things make me think again about love.. about what love really is.. For me.. For others.. And so we can philosophise enough about what love is...??

Socrates said that “One Ioves what he doesn’t have, and when he finds it, he wants to keep it forever”.. (the possession we nowadays ‘see’ as love). Thereby Aristóteles said we’re in constant search of our ‘other half’ that completes us.. Just like, thousands of years ago, when God created the first universe, and the souls started to separate of the humans, until we turned into million souls living on earth. Those souls that got separated, felt like they’d lost something, as if everybody didn’t had their other half. That’s where the concept of “soulmates” comes from. As if everybody feels the love as if we need to find what ones belonged to us, but can’t find it right away. Are we really constantly in search of what we think makes us complete and once we found it we don’t want to loose it ever again..??

Will we ever find it..?

7 gedachten over “Liefde, Trouwen, Socrates, enzo… Love, Marriage, Socrates, etc…

  1. Men zegt ook wel dat hetgeen we in een ander bewonderen en verlangen, aspecten zijn in onszelf dat nog ontwikkeld kan en mag worden. Het zit dus eigenlijk al in ons. We herkennen dit stukje in anderen omdat we dat zelf ook bij ons dragen. Mooi geschreven stuk.

    Liked by 1 persoon

  2. Mooi lees en denk-voer weer.. Tegelijkertijd ook een reality-check. Ik zie het zo ongeveer zoals jij het ziet, dus het is niet nieuw – maar het is gemakkelijk om die ‘feiten’ meestal gewoon maar te negeren. Ik moest ook meteen denken aan een (boeddhistische) quote:

    What is the difference between ‘I like you’ and ‘I Love you’?
    When you like a flower, you just pluck it,
    When you love a flower, you water it daily.

    “How bold one gets when one sure of being loved” Kwam ook even in gedachten voorbij. Deze twee quotes geven al redelijk goed weer hoe ik het zie. Té veel mensen laten zich meeslepen door de romantische beloften van ‘Soul Mates’, onvoorwaardelijke liefde, een liefde waarvan het vuur constant oplaait. Niet gek dat men dan na een tijdje beteuterd op zijn/haar neus neerkijkt. Sowieso is verandering de enige constante, en is de kans dat je relatie daar aan onderdoor gaat ook altijd heel reëel..

    Zoek daarom altijd in een ander naar aanvulling, en zeker niet naar invulling. Want ik geloof wel dat we ‘het’ kunnen vinden: maar alleen in onszelf.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s