Geen antwoord is ook een antwoord…

Dus, op die zwoele donderdag avond stuurde ik mijn gevoelens en m´n open hart zó op de app. Schaam ik me? Nee, ik schaam me niet voor mijn gevoelens. Ik zou me juist moeten schamen als ik het niét zou zeggen, vind je niet? Naast het feit dat ik die app opgesteld had en het ging versturen was het niet zozeer wát hij daarop zou antwoorden, ja tuurlijk hoop je wel op “prins op het witte paard” antwoord. Zoiets als “Ik vlieg meteen naar je toe”! Hahaha, lekkere dromer..

Dus de volgende dag kreeg ik een apje terug dat hij die dag niet goed in z´n vel zat om het te beantwoorden en hij dat zou doen de daarop volgende dag, of die daarna, of die dáárna..

Uiteindelijk waren er 2 weken voorbij en wist ik dat ik geen antwoord zou krijgen. En daarom is geen antwoord ook een antwoord. Misschien nog wel duidelijker dan een antwoord. It’s him:  geen antwoord.

En zo ging Loen maar weer verder met wat er wel nu bestaat en misschien was op ‘een afstand’ voor nu ook even `beter´. Tenslotte was het wel zo dat het lichamelijke écht nodig was. 

Dus moest Loen maar de weinige zin die ze had om uit te gaan, om m´n beste outfit uit de kast te trekken en kijken wat er voor mannelijkheid rondliep. 

Nou daar hoef ik géén A4tje over vol te schrijven hoor, totaal niet nodig. Ik dacht, laat ik lokaal Tinder eens aanzetten (namelijk uit sinds aangekomen in Oktober). Wat dáár allemaal voorbij kwam… geen succes en ook kan ik zeggen dat ik nog nooit zulke oppervlakkige KUT conversaties had gehad. Zo, dat is er ook weer uit. Oppervlakkig punt. Dat was t gewoon niet voor me en na een aantal dagen uiteraard die app weer op “uit” gezet.

Aantal weken later kwam er iemand voorbij; we kenden elkaar al van toen ik het hostel had, maar verder dan een praatje waren we niet gekomen. Een volledige argentijn had me uit gevraagt voor een biertje op een donderdag avond, Igna was z’n naam. Ik accepteer want kan ook niet t hele jaar op m’n 33igste met m’n niet sociale houding thuis blijven zitten (ookal zou ik dat helemáál niet erg vinden hahah). Dus biertje, kletsen en eigenlijk was het heel gezellig die avond, ter verassing voor mij! We klikten vooral in algemene interesses, goed gesprek en fin prima.

Tweede date was nog steeds gezellig. Derde date wou hij wel vlak daarna weer afspreken maar ik heb nogal m´n eigen tijden voor alles en te snel achter elkaar ho, wacht stop daar even! Derde date was bij hém thuis, heerlijk gekookt, en voelde ik me eindelijk weer eens verwend door iemand en niet dat IK degene moet verwennen, Loen zat s in de andere rol, de rol van genieten.

Zonder dat ik het door had ging het allemaal redelijk soepel met de weken, hij speelde in een bandje dus mocht ik naar een optreden en de dag daarna vroeg hij me mee te gaan naar een familie barbeque waar er uit z´n mond floepte dat “ik de toekomstige moeder van zijn kinderen was”. HAHAH, LOL (gaat dit niet een beetje snel?) Ik nam het maar even niet ál te serieus, voordat ik in paniek raak. Het ging tenslotte nog steeds soepel. 

Totdat hij die week daarna, afstand begin te nemen.. Opeens zomaar zonder enige reden. Altans geen duidelijke reden voor Loen. Aangezien ik weet dat ik zo af en toe wel intens kan zijn op t gebied liefde, ik zeg wat ik wil, wanneer ik wil en daar zin in heb. Hou ik ook wel van een beetje spicy over de app op een boring middag bijvoorbeeld. Is toch niks mis mee? Of was ik té verwend met “ik geef geen antwoord Mr.T”, want daar ging het er spicy genoeg aan toe. Anyway, met de argentijn ging dat niet zo, toen ik zelfs iets `spannends´opbracht was het meteen dat hij daar niet van was gediend (ok idioot).

Inmiddels was het al 2 maanden verder, sinds ons eerste biertje samen. Het was zaterdag ochtend, appte me of ik mee ging lunchen, daarna ging hij reppeteren met z´n band en Loen bleef lekker thuis met Fito. Ja Fito, het hondje wat ik eind Maart heel toevallig en blij heb geaddopteerd. Wat is HIJ een schatje, kon niet op een beter moment in mijn leven gezelschap komen brengen. Dus, zou ik die avond eigenlijk naar een verjaardag gaan met een aantal vriendinnen en ik had t m’n argentijnse date voorgelegd maar hij wilde vroeg gaan slapen (?). Uiteraard was er uiteindelijk niets van gekomen, het was te koud, ik was introspectief bezig met allemaal gedachten, luisterde muziek en begon te huilen, met Fito in m´n armen. Was ik nu opeens zo gevoelig, kwam m´n moederlijke liefde een beetje naar boven? Ik weet t niet maar het moest er even uit. Tot opeens m’n telefoon ging met een apje… Het was inmiddels April en had ik nu onverwachts “wel een antwoord”…?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s