“The Salvation of Man is in Love and through Love” Viktor Frankl

Een paar dagen geleden ging ik langs bij een vriendin, zij studeert bloesemteraphie en ik heb me opgeofferd als `studycase´. Nu ik toch met vanalles en nog wat bezig ben, hoor dan psycholoog, psychiater en reiki, dan kan dit er ook nog wel bij toch? Bach-bloesemteraphie is een door Edward Bach uitgevonden homeopatische behandeling waarbij er door bloem en plant extracten plus de `energie´van bronwater verschillende heling in jou ziekte of problemen kan (helpen) oplossen. Dus, ga ik bij haar langs in mijn eerste bloesem-sessie, na anderhalf uur m´n verhaal kwijt te raken, waarop daarna wordt gebazeerd wat zij denkt mij te kunnen helpen. Geeft ze me de bloemen-mix in zo´n druppelpotje met de aanwijzing dit 4 tot 6 keer in die hoeveelheid druppels dagelijks moet nemen. Maar voordat ik vertrek zie ik haar boekenkast en als ik ergens een aantrekkingskracht voor heb is het wel andermans boekenkast. Altijd als ik bij iemand voor het eerst thuiskom dan wil ik even een kijkje nemen in de boekenkast, als die er is uiteraard. Ik weet niet wat dat is, misschien heeft het te maken met `beter degene te leren kennen´.. Who knows.. In iedergeval, toen ik een kijkje nam in deze boekenkast kwamen er genoeg sprirituële boeken naar boven en ook van die boeken die ik al een hele tijd wou lezen maar nog niet gekocht had. Een van die boeken was “De zin van het Bestaan” van Viktor Frankl, in het spaans heet het “El hombre en busca de sentido” (klinkt zoveel mooier). Wat me eigenlijk vooral aansprak was de titel; misschien omdat ik zelf met dat spirituële in me bezig ben en altijd een antwoord over het bestaan zoek. Maar nu ik het aan het lezen ben, raad ik dit boek aan als een-van-de-boeken-die-je-gelezen-moet-hebben-voor-je-dood. 

Frankl gelooft nog steeds in het mooie van het leven, nadat hij zijn ouders en zelfs zijn vrouw verloor in de concentratie kampen tijdens de tweede wereldoorlog. De ondertitel van het boek is “een psycholoog in een concentratiekamp” en presenteert in dit boek ook de basis van de logoteraphie. Een teraphie die zich bazeert op de toekomst en de mogelijkheid van het creëren van doelen. De logoteraphie beschouwt dat de voornaamste motivatie van de mens niet de zoektocht naar het genot of de macht is, maar naar de wil van lust in je leven. En dat doet me dan denken aan wat is mijn wil van lust? Ik denk dat ook vooral de veranderingen die zich de laatste tijd plaats hebben gevonden in mijn leven me tot dit soort gedachten hebben toegezet. Als je een geliefd persoon verliest, een grote steun en pilaar, is het moeilijk om evenwicht te houden voor de toekomst. Maar tuurlijk, niet dat mijn leven nu opeens over is, er gaan verschillende gedachten in je om op zo´n moment. Het rouwproces manifesteerd zich bij ieder op zijn manier. Mijn eerste fase van het rouwen was `waarom ik?´ Waarom als er zoveel anderen om me heen wél hun vader, moeder of beiden nog hebben? Boosheid en verdriet is wat er vooral in me omging. Het is moeilijk te verwoorden; in de eerste dagen die er op volgden voelde ik nergens bij te horen, de straten waar ik normaal doorheen liep voelden nu anders, de stad voelde niet meer als mijn stad, ik leefde als een robot, nam de dingen in me op zonder gevoel en het bleef maar door mijn hoofd zweven; ben ik nu een weeskind? Met de weken werdt dit gevoel minder en door steun, vooral van mensen waarvan ik het niet verwacht had, kreeg ik veel moedelijke steun. Ik haalde kracht uit me die ik zelf niet dacht te hebben.

Nu ik dit boek lees en me er in kan `verplaatsen´hoe het geweest moet zijn om in zo´n concentratiekamp te hebben gezeten.. Zonder enige zekerheid of je het zult overleven, alles kwijt zijn en alleen jezelf nog te hebben, de wrede behandelingen naar je mens, zou je dan niet alle hoop verliezen..?

Vóór dit boek mij vond, verplaatste ik me in mijn gedachten naar anderen in hun situaties.. Ieder is altijd zo bezig met zijn eigen verdriet en zijn eigen process, waarbij we vaak het verdriet van anderen vergeten of de problemen… We kunnen eenmaal dankbaar zijn dat we dit leven hebben, waar we een kans op onderwijs hebben, de optie om te studeren en aan een eigen huis te denken. Er is genoeg armoede op deze wereld en vooral in het zuidelijk halfrond. Plekken waar de dood anders wordt beschouwden en zo ook het leven. In die realiteit leven mensen veel meer op de dag, die geen huis hebben of in een sloppenwijk wonen, die s´ochtends op pad gaan op zoek naar “changas” een baantje en aan het einde van de dag thuiskomen met de winst. Dan beschouw ik dat dit mij op een plek zet waarbij ik eigenlijk niet mag `klagen´, ja het is moeilijk te bevatten want in onze westelijke middenklasse realiteit zijn we anders gewend. Voor ons zullen onze ouders op een oudere leeftijd overlijden. We denken niet na dat ze geen opa of oma worden en hij jeugd verhalen keer op keer hoort vertellen. Nu ben ik bang die verhalen met de tijd te vergeten.. Niet meer de echte volgorde van het verhaal te herinneren. Dit allemaal doet me denken het hier & nu anders te beschouwen, en je niet laten opslokken naar wat altijd moet maar ook genieten van je moment; hier & nu met wie je bent.

De logoteraphie deelt veel van wat Nietsche zij: “Wie een waarom heeft waarvoor hij kan leven, kan bijna elk hoe verdragen”.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s